နာရီစကၠန္႔သံေတြၾကားထဲ
ကိုယ္ဟာ
ျမတ္ႏိုးျခင္းတစ္၀က္
ၾကည္ႏူးျခင္းတစ္၀က္
မင္းကို ... မက္တယ္
ဒါဟာ ကမၻာလားကြဲ႕ အခ်စ္ရဲ႕
အိပ္မက္ဟာမင္း
ခ်စ္ျခင္းတရားဟာမင္း
ကိုယ္ဟာ မင္းဖန္ဆင္းတဲ့ အလင္းထဲ
ၾကည္ႏူးသက္၀င္ေပ်ာ္ေမႊ႕လို႔ .. ။
နားလည္ပါတယ္
သြားဖို႔လည္းမလြယ္
ျပန္ဖို႔လည္းခက္
နက္သထက္နက္တဲ့ခရီးမွာ
ကိုယ္ဟာ မင္းလက္ကို ဆုပ္ကိုင္ခ်င္ခဲ့ယံု သက္သက္မို႔ ။
အလင္းႏွစ္ျခမ္း
ကမၻာႏွစ္ျခမ္း
အိပ္မက္ႏွစ္ျခမ္း
ၾကည္စင္နက္ရွိဳင္းေသာ ေရျပင္ငယ္မွာ
ကိုယ္ဟာ ခ်စ္သူမ်က္ႏွာေပၚလာႏိုးနဲ႔
မရိုးပဲ ေစာင့္ေနခဲ့သူ ။
ဒါဟာအခ်စ္ပဲကြယ္
ဒါဟာ .. အခ်စ္လားကြဲ႕ရင္ခုန္သံတို႔ မုန္တိုင္းခတ္
တဖ်က္ဖ်က္လက္ခဲ့ေသာ ဥာဥ္႔ယံမွာ
ၾကယ္ကေလးေတြ .. ၾကယ္ကေလးေတြ နဲ႔
တကယ္ မေ၀းခ်င္ခဲ့သူမို႔
အလြယ္ေလးေတာင္ မေတြးခ်င္ခဲ့သူ ။
ကိုယ့္ရင္ခြင္မွာ တစ္သက္စာ အမည္နာမတစ္ခုနဲ႔
ကိုယ့္ ခ်စ္ျခင္းမွာ တစ္ဘ၀စာ အိပ္မက္တစ္ခုနဲ႔
ကိုယ့္အနာဂါတ္မွာ
မင္းဟာ ပဲ့ကိုင္ရွင္ ..
ကိုယ့္ ရင္ခြင္ကို ၀င္လာစမ္းကြယ္
ဟိုး ေရွ႕ကိုၾကည့္
ကိုယ့္ အသိထဲ ..
မင္းစိုးမိုးထားတာေတြ႔ရမယ္
ကိုယ့္ အိပ္မက္ထဲ .. မင္းခ်ယ္လွယ္ထားတာ ေတြ႔ရမယ္
ကိုယ့္ ခ်စ္ျခင္းထဲ .. မင္းမွလြဲလို႔ တျခားသူမရွိတာေတြ႔ရမယ္
ဒါဟာ .. အခ်စ္ပဲကြယ္ ။
(သက္တန္႔ခ်ိဳ )
No comments:
Post a Comment